Skip to main content

De Week Zonder Werkstress

| Flip de Reede | Flip

 

Vorige week was de Week Zonder Werkstress. Sinds 2025 is dat een jaarlijks wederkerend evenement waar elke deelnemer aan het arbeidsproces tijd voor moet maken in de agenda. Dat lukt niet overal, ondanks hevig nudgen door de organisatie van het circus*. Men had zelfs medewerking geregeld vanuit de VS: Microsoft had stresserende clouddiensten Teams en Outlook preventief stilgelegd. Ook Den Haag deed mee: er werd vrijblijvend en recreatief gebabbeld, tijd voor elkaar gemaakt en samen gewandeld, wat tevens voorkwam dat er iets zou worden besloten dat tot haastwerk zou leiden. Het mondde uit in een rustgevende radiostilte die nog nadreunt (OK, er werd uiteindelijk iets gesputterd over getrokken lessen en ferm en fundamenteel mét elkaar doorpakken ergens na het voorjaarsreces, dus de weg vooruit lijkt in beeld).

* OVAL, branchevereniging voor duurzame inzetbaarheid, in deze gesteund door SZW (hulde)

Op speciaal verzoek van de crisisorganisatie en ongetwijfeld aangemoedigd met harde pegels van het ministerie had TNO extra druk gezet op hun onderzoek naar werkstress, zodat de resultaten nog voor het losbreken van de Week konden worden gepubliceerd.

Bij De Veiligheidskundige hebben we ons uiterste best gedaan de werkstress ten diepste te doorvoelen, maar het is ons niet gelukt vijf dagen ‘stil te staan bij hoe het met elkaar gaat’. Wij wijten dat vooral aan columnist korporaal Speetjens b.d. BSc MSc en zijn Office 365 Outlook-agenda. Gelukkig was de Week, gezien op landelijke én lokale schaal, niet het enige mislukte experiment.

Mood Wall

Toen wij tijd gevonden hadden om ons aan te melden, afgelopen zaterdag, bleek dat we op de maandag ervóór hadden moeten beginnen aan het teamprogramma of – bij gebrek aan team – een open gesprek met onszelf, dat elke dag had moeten aanvangen met de Mood Wall. De Mood Wall is een keuzescherm met bolletjes in zuurstokkleuren waar je (als je je computer op gang had weten te krijgen) je gevoel kon inchecken. Inchecken met ‘VOLKOMEN KUT’ bleek niet mogelijk, maar een bruin bolletje ‘NERVEUS’ had samen met de blauwe stippen ‘LEEG’ en ‘MEH’ (geweldig!) de redactionele gevoelens wel op de sentimentmonitor weten te krijgen.

Monitoring & control

De sentimentmonitor heb ik niet meer aan de praat weten te krijgen. Het zou een veelbelovend managementinstrument zijn geweest, naast de ongevallenkalender en het online bestellijstje bij de Soester gemaksapotheek (met eigen snelkoerier). Alles interacteert volop in onze arbocloud, alleen had die kuren. Bovendien had onze webmaster en ICT-talent net zijn computers in een verhuisbusje staan en was er ook een veiligheidscongres te genieten, dus de monitoring & control van het duurzaamheidsfeest zou toch niet vlekkeloos zijn verlopen. Jammer want we hadden een treinwagon vol monitoren ter beschikking. Met AI kunnen onze partners de heersende sentimenten vast ook realtime aan de bewakingscamera’s ontfutselen, al zou het helpen als Speetjens stopt met moonen.

Ondanks alle tegenslag heb ik afgelopen weekeinde alsnog geprobeerd de vijf dagelijkse oefeningen in te vullen. Zie onderstaand verslag.

Maandag: zichtbaar zijn (om verbinding te vinden).

Ik heb me maandag in het columnistenhok alleen aan Speetjens vertoond. Terwijl hij zichtbaar met zijn vingers in onze kerstpakketten zat. Hij beweerde op zoek te zijn naar zijn maagtabletten (maar stond met zijn mond vol straciatellapepernoten). Speetjens was beslist zichtbaarder dan ik, maar de verbinding hebben we gemist.

Dinsdag: grenzen aangeven (om je veilig te voelen in je team). Aha. Ik had Speetjens er alsnog op moeten wijzen dat hij best een strychninepepernoot mag proeven, zelfs onder werktijd, maar niet uit mijn kerstpakket. Ook die oefening heb ik verprutst.

Woensdag: focus. Afspraken maken met elkaar. Samen rust organiseren. Dat klinkt een stuk makkelijker. Ik had met Speetjens kunnen afspreken dat hij alle uitheemse hoofdspijzen, appetizers, tussendoortjes en de minder herkenbare genotsmiddelen uit onze kerstpakketten uitprobeert, mits hij elk aangevreten pakket tijdig aanvult. Dat onze focus daardoor alweer op andere dingen gericht is dan op ons werk is de schuld van de Week van de werkstress.

Donderdag: verbinding. We moeten elkaar écht kennen en zien. Tja. Donderdag had ik net een vuiltje in mijn oog en Speetjens een balk (niet uit het kerstpakket), dus we waren te gehandicapt geweest om de opdracht succesvol te volbrengen. Uitstel tot vrijdag?

Vrijdag: herstel. Want wat we samen afspreken blijft en wat je alleen bedenkt, verdwijnt, zo las ik in de inspirerende introductie. Nu bedenken wij columnisten voortdurend alles zelf en verdwijnt het inderdaad sneller dan de strychninepepernoten. Ons werk brengt moordende deadlines met zich mee: Speetjens heeft zijn zuinige zeventiggrams A4’tje nog niet in zijn schrijfmachientje gedraaid of de eindredactrice komt het er al uit ratsen om het naar de afdeling opmaak te snelwandelen. Doodziek zijn is geen excuus. Pas als je je gestempelde overlijdensverklaring komt overhandigen krijg je respijt.

Volgend jaar doen we mee met de week zonder werkstress*. Dat hebben we samen afgesproken, wat het doel van de vrijdag was. Wij behalen onze doelen echt wel, alleen soms een weekje later.

* Deelname is niet gratis, dus zoeken we draagvlak voor het plunderen van de lief-en-leedpot, want hoewel de economie als een dolle draait, zien we dat nog steeds niet aan onze cijfers.

De Week Zonder Werkstress was in alle opzichten een geslaagd event, dat betrokkenen hopen voort te kunnen zetten, ijs en weder dienende. Zie als toegift ook de 50 pauzetjes!

 

Premium partners

Vacatures

QHSE Adviseur | Infra

HBO | West

Safety Advisor - Industrial Hygienist / Arbeidshygiene

HBO | West

SHEQ Supervisor | MVK | Chemie

MBO | West

SHE Advisor - Industrial Hygienist / Arbeidshygiene

HBO | West