Halfwaardetijd.
Term uit de stralingsleer, onder andere van toepassing bij radioactiviteit.
De tijd waarin de afgegeven hoeveelheid
straling per tijdseenheid is gehalveerd.
Is afhankelijk van de
stof die (door natuurlijk verval) de straling uitzendt. Kan variëren tussen milliseconden en miljarden jaren.
Voorbeeld: natrium-24 heeft een halveringstijd van ongeveer 15 uur, Plutonium-244 doet er 80 miljoen jaar over. Hoe stabieler een
isotoop, hoe langzamer het verval (en doorgaans ook hoe lager het stralingsniveau).
