(Geneeskunde)
Weefselversterf.
Het betreft het gedeeltelijk afsterven van weefsels van een organisme, niet de dood van het hele wezen of de normale celdood (apoptose) bij vervanging van oude cellen door nieuwe.
Necrose is doorgaans ongewenst en treedt op door bijvoorbeeld het wegvallen van de toevoer van zuurstof, voedingsstoffen of het (langdurig) stoppen van de bloedtoevoer.
Ook (wond)infectie, infectie met zgn. 'vleesetende bacteriën', verbranding of bevriezing, gifstoffen, tumoren, diabetes en o.a. alcoholmisbruik kunnen leiden tot weefselsterfte. Eenmaal afgestorven weefsel zal zich niet herstellen en moet soms chirurgisch worden verwijderd.
Necrose gaat gepaard met pijn, zwelling, roodheid en koorts, in een gevorderd stadium met zwarte verkleuring.
Voldoende bloedtoevoer is geboden; alleen ernstige bloedingen moeten door bijvoorbeeld een knevel worden gestopt. Langdurig knevelen of afknellen (machines!) kan uiteindelijk leiden tot necrose.
