(Elektriciteitsdistributie)
De mate van evenwicht tussen het aanbod van elektrische energie en de afname in een distributienetwerk.
Per definitie moet alle energie die aan het net wordt onttrokken er op hetzelfde moment aan worden geleverd. Opwek en verbruik zijn altijd in balans, anders zakt de spanning in of stijgt die teveel, de netfrequentie wordt te laag of te hoog en het gevolg is dat (delen van) het net (automatisch) afschakelen.
Naarmate het aandeel van niet-beïnvloedbare duurzame energie (in NL zon en wind) toeneemt wordt het handhaven van de netbalans moeilijker. Snel regelbare opwek ('klassieke'centrales) moet binnen steeds bredere grenzen en steeds sneller worden geregeld om aan de piekvraag te voldoen.
Het balanceren van het net is een taak van de netbeheerder, die enerzijds wordt geconfronteerd met pijlsnelle verduurzaming (transitie) en een ontoereikende (reserve)capaciteit en anderzijds met snellere fluctuaties in de vraag gedurende de dag. Het laden van elektrische voertuigen en het gebruik van warmtepompen trekt een zware wissel op het net, net als het energieverbruik van datacenters.
Opslag (buffering) in grote (buurt)accu's kan de ergste nood lenigen, maar batterijen hebben nadelige effecten op het gebied van veiligheid en milieu.
Zie peakshaving, netcongestie en spanningskwaliteit.
