(Geneeskunde, AH, toxicologie, audiologie)
Stof die slechthorendheid veroorzaakt. Bij blootstelling schadelijk voor het oor (gehoor en evenwichtsorgaan).
Ototoxische effecten zijn vaak ongewenste bijwerkingen van bepaalde geneesmiddelen zoals aspirine, plastabletten, antibiotica of bloedverdunners.
Blootstelling aan bijvoorbeeld ethylbenzeen, styreen, tolueen en trichlooretheen (organische oplosmiddelen, aromaten, alifatische oplosmiddelen, ketonen en esters, halogeenkoolwaterstoffen) kan de ototoxische effecten van vele geneesmiddelen versterken en is daarmee een arbeidshygiënisch aandachtspunt. Ook versterken zij de effecten van 'gewone' lawaaidoofheid.
Oplosmiddel-geïnduceerde ototoxiciteit uit zich meestal als een langzaam optredend, hoogfrequent gehoorverlies met tinnitus, soms met balansproblemen.
Denk aan werknemers die ook aan organische dampen worden blootgesteld, zoals spuiters, drukkers, schilders, kunststofverwerkers en metaalreinigers.
