(geneeskunde)
Verziendheid. Vorm van slechtzien die inhoudt dat er op afstand (ver) nog goed scherp kan worden gezien, maar dichtbij niet.
Verziendheid is het tegenovergestelde van bijziendheid (myopie).
Presbyopie betekent dat het netvlies te dicht bij de ooglens zit voor de sterkte ervan (het oog is 'te kort'). De (sterk positieve) ooglens is dan nog wel in staat een veraf gelegen object scherp op het netvlies te projecteren, maar een dichtbij gelegen object niet. Presbyopie kan worden gecorrigeerd met een positieve (bolle) voorzetlens in de vorm van een contactlens of een bril.
Presbyopie ontstaat (ook) bij het ouder worden, ongeveer vanaf het 45e levensjaar. Die vorm wordt vaak ouderdomspresbyopie genoemd en gecorrigeerd met een leesbril. Ouderdomsverziendheid komt niet door het veranderen van de dimensies van het oog, maar door het afnemend accomodatievermogen: de ooglens, die door een kringspier boller kan worden gemaakt om dichtbij scherp te zien, krijgt meer moeite met het vervormen van de stugger wordende lens.
