Safety-II is de denkwijze waarbij incidenten niet meer het leidend principe van het leren vormen, maar de dagelijkse (complexe) praktijk. Die praktijk leunt op flexibiliteit, veerkracht en reflectievermogen van werknemers. Safety II focust niet op het voorkómen van incidenten maar op het streven naar condities die zorgen voor een juiste voortgang.
Safety-II streeft naar maximalisatie van het aantal acceptabele resultaten. Het is het vermogen om te slagen onder verschillende/variabele condities.
Deze nieuwe benadering maakt de laatste jaren opgang in de zorgsector bij het streven naar grotere patiëntveiligheid en de constatering dat de Safety-I-benadering niet tot verdere verbetering leidde.
(zie ook Safety-I en New View Safety)
