(Industrie, bouw, milieu)
Hoogovenslakken, hoogovengranulaat. Steenachtig, meestal grijszwart restmateriaal dat vrijkomt bij de productie van staal.
Staalslakken worden onder andere toegepast als verharding, vulstof of funderingslaag onder wegen.
Staalslakken zijn een bijproduct van de staalfabricage dat bestaat uit onder andere calciumoxide (kalk), magnesiumoxide en ijzer. Daarnaast bevatten staalslakken veel zware metalen en reageren ze alkalisch als ze in contact komen met water, eigenschappen waardoor het (populaire) gebruik als bouwstof wordt betwist. Op plaatsen waar staalslakken overvloedig zijn toegepast kunnen ecologische systemen aangetast raken als er alkalische uitspoeling optreedt (hoge pH-waarden van het effluent).
Omwonenden van (open) stortplaatsen kunnen last krijgen van hun slijmvliezen en zelfs regelmatig bloedneuzen krijgen door blootstelling aan bijtend of schurend fijnstof.
De twee voornaamste soorten staalslakken zijn LD-staalslakken en ELO-staalslakken.
