(Alg.)
Laagvorming, gelaagdheid.
De term komt van het Latijnse 'stratum', dat bed of 'iets dat is neergelegd' betekent.
(Geologie:)
Vorming van aard- of bodemlagen of het bestaan van de gelaagdheid in bodemformaties.
(Brand/rooktheorie:)
Het verschijnsel dat lucht- of rooklagen van een bepaalde temperatuur zich op een zekere hoogte bevinden, wat zichtbaar kan zijn als horizontale lagen in rook, vooral in binnenruimten waar weinig wind, turbulentie of convectiestroming optreedt. Stratificatie zorgt ervoor dat de onderste, koudste lagen lang relatief rookvrij blijven.
(Fysica:)
Horizontale scheiding van water in lagen, afhankelijk van de dichtheid. Die dichtheid kan in vloeistoffen verschillen door de concentratie opgeloste stoffen (zoals zout) en/of de temperatuur. Als straficatie onder invloed van zwaartekracht optreedt kan het worden versneld doorn centrifugeren.
