Nooit meer functioneringsgesprekken
Bestuurskundige Paul Boselie, hoogleraar bestuurs- en organisatiewetenschappen en Chief Open Science aan de Utrecht University, beweert op Radio 1 dat het functioneringsgesprek niets toevoegt. Het is een
jaarlijkse routine-excercitie die geen enkele positieve bijdrage aan de werknemersprestaties levert en ook niet aan de ondernemingsprestaties. Volgens Boselie is het waarschijnlijk een soort dwanggewoonte, een procedure die slechts wordt gehandhaafd omdat we het altijd hebben gedaan of omdat de buren het ook doen. Ook al zijn er bedrijven die inmiddels tot inkeer gekomen zijn en het functioneringsgesprek hebben geschrapt, de meerderheid volhardt. Een veelgehoord argument is dat het nodig is om een dossier op te bouwen of om de arbeidsrelatie te verbeteren. Het zou ook handig zijn om ‘iets op papier’ te hebben (bijvoorbeeld de verslagen de functioneringsgesprekken) ten behoeve van de carrière. Onzin, zegt Boselie.
Op de vraag hoe het wél zou moeten stelt Boselie dat een doorlopende goede relatie tussen werknemers en leidinggevenden een aangetoond positief effect heeft. Leidinggevenden moeten dan wel in staat gesteld worden ondersteuning te bieden waar dat nodig is. Ze moeten daartoe geselecteerd en opgeleid zijn, iets wat niet automatisch het geval is als professionals zelf leidinggeven. Het is tevens een zaak van de cultuur in een organisatie.
Een andere steen des aanstoots van Boselie is de prestatiebonus; de individuele prestatiebeloning. Die kan leiden tot ongewenste competitie, met uitwassen als de concurrentie tussen teams in de bancaire wereld en de perverse effecten ervan. De ‘contractuele prestatiebonus’ werkt niet, in tegenstelling tot onaangekondigde gratificaties en complimenten voor werkzaamheden en resultaten in algemene zin. Het advies: maak die afspraken dus niet vooraf. Kijk naar alle facetten; leidinggeven is een vak.
Bron: NPO Radio 1
