Ferdy van Breda woont ‘gewoon in Geldermalsen’, maar hij werkt voor Royal Unibrew in Fakse, Denemarken. Techniek staat voor niets, dankzij corona, en Teams doet het prima over grenzen heen. Toch is werken op 800 kilometer afstand best complex, want je kunt letterlijk niet overal bovenop zitten. Een leuke uitdaging voor hemzelf, vindt Ferdy. En daar houdt hij wel van, van uitdagingen. Net als van impact hebben met oplossingen die begrijpelijk en werkbaar zijn. ‘Regels en wetgeving zijn vaak zwart-wit, maar een oplossing is dat nooit.’

Biografie

Ferdy van Breda (Eindhoven, 1981) startte zijn carrière in de beveiliging. Zijn vakdiploma beveiliging haalde hij in 2004. Hij werkte onder andere als beveiliger van de TU Eindhoven en als Rijksbeveiliger bij het ministerie van Algemene Zaken, waar ook Het Binnenhof onder valt. Hij rondde zijn bachelor Integrale Veiligheidskunde aan de Haagse Hogeschool af in 2012, en stoomde door voor een master in Bestuurskunde aan de Rijksuniversiteit Leiden. Hij studeerde af in 2013. Zijn werkplek gebruikte hij meteen om alle nieuwe kennis in praktijk te brengen. Hij maakte een kort uitstapje naar Securitas in 2013 waar hij Field Supervisor werd. Dat was niet helemaal zijn wereld, en in 2014 stapte hij over naar Heineken, waar hij teamlead Bewaking en Beveiliging Nederland werd. In 2016 werd hij SHE-manager bij Vrumona, onderdeel van Heineken. In 2020 rondde hij zijn studie hogere veiligheidskunde af en werd hij HVK’er. In dat jaar werd hij ook SHEQ-manager van Vrumona.
Sinds mei 2025 is hij Group Occupational Health & Safety Manager bij Royal Unibrew, waar Vrumona inmiddels ook onder valt. Ferdy heeft de loopbaanladder van onderaf beklommen. Die kennis komt hem als veiligheidskundige goed van pas. 
Hij heeft drie kinderen, drie katten en een vrouw, niet noodzakelijkerwijs in die volgorde. Na vijven is hij nog steeds graag met zijn werk bezig want hij wordt er dolgelukkig van. Daarnaast houdt hij van sporten, zoals wielrennen en hardlopen. Taekwondo - een sport waarin structuur erg belangrijk is, net als in veiligheid - doet hij samen met zijn 14-jarige zoon. ‘Hij vond het spannend om alleen naar een proefles te gaan. Ik heb vroeger aan Taekwondo gedaan, dus ik ben samen met hem weer begonnen.’

Wat doet een Group Occupational Health & Safety Manager precies?

‘Royal Unibrew is een Deense multi-beverageproducent. In het hele drankendomein zijn we actief: frisdrank, bier, malt, noem maar op. De laatste tien jaar is Royal Unibrew enorm gegroeid; er zijn op dit moment productielocaties in tien landen, vooral in Europa. In veel meer landen zijn outlets en joint-ventures. Door aankoop van andere bedrijven en van Vrumona (2023), groeide het bedrijf enorm. Er was nog geen centraal veiligheidsbeleid. Het besef groeide dat dit nodig was. Binnen een week na de overname van Vrumona werd ik ‘mr. Safety’ voor heel Royal Unibrew. Uitgenodigd om op het hoofdkantoor in Denemarken mijn visie op veiligheid te delen, stond ik voor mij onverwacht aan een volle zaal te presenteren. Ik heb de kans gekregen te pionieren om centraal beleid te maken dat werkbaar is voor alle lokale organisaties, zonder dat het een complexe corporate structuur wordt. Dat is superleuk. Ik heb te maken met veel verschillende locaties, van relatief onvolgroeide veiligheidssystemen tot heel geavanceerd ontwikkeld en alles ertussenin. Veiligheid zit soms in de hoofden van mensen, en is niet altijd even goed gedocumenteerd. Het lijkt dan best goed geregeld, maar wat als die persoon weggaat? In zekere zin wil Royal Unibrew ook graag lokaal eigenaarschap; we zetten in op lokale herkenbaarheid. Markten kennen hun eigen krachten en risico’s immers het best. Toch wil je op hoofdlijnen een herkenbare manier van werken en rapporteren. Je wil bijvoorbeeld in een jaarverslag op dezelfde manier over ongevallen communiceren, waar die ook hebben plaatsgevonden; je wil geen onjuist jaarverslag, doordat je wellicht onbewust appels met peren vergelijkt.
Ik ben degene die eenheid brengt in veiligheid, maar wel op een pragmatische en praktische manier. Deze kans kwam voor mij op het perfecte moment. Na bijna tien jaar Vrumona was ik toe aan iets anders. Het bedrijf Royal Unibrew zint mij, ik vind het een leuk bedrijf. Het brengt een frisse wind, en kijkt op een ondernemende manier naar de wereld. De functie en het bedrijf passen me gewoon.’

Je bent bestuurskundige. Hoe kom je dan toch in de veiligheid terecht?

‘Dat is een lang verhaal. Na de middelbare school wist ik niet goed wat ik wilde. Ik heb allerlei baantjes gedaan. Ik heb in de bouw gewerkt, in de procesindustrie en in een magazijn. Tijdens een verjaardag raakte ik in gesprek met de oom van een vriendin, die in de beveiliging werkte. Dat triggerde me. Ik ging de beveiliging in en vanaf dat moment kwam ook de studielust. Ik haalde diploma’s, deed IVK in deeltijd aan het hbo en toen mijn master aan de universiteit. Dat laatste was wel een beetje plannen, want ik studeerde voltijds terwijl ik werkte én kinderen had. Het was druk ja, dat was wat het was.
Bij alles wat ik deed, groeide mijn interesse in veiligheid. Tijdens een bedrijfsbezoek aan Shell, vroeg in mijn carrière, kreeg ik commentaar van een medewerker omdat ik mijn hand niet aan de leuning hield. Dat intrigeerde me. Wat zegt het over de bedrijfscultuur, dat mensen elkaar zo vrij aanspreken en benaderbaar zijn? Vóór dit incident dacht ik dat veiligheidskundigen vooral alles moesten weten van machines, elektrotechniek en gevaarlijke stoffen. Ik kwam er later achter dat je vooral mensen aan elkaar verbindt als veiligheidskundige en hen helpt om veilig te werken.
Beveiliging en veiligheid, dat is toch wel een heel andere wereld. Na Securitas kwam ik bij Heineken terecht. Ze wilden hun beveiliging centraliseren, in een nieuwe functie. Het leek me leuk om dat vorm te geven; het beleidsmatige trok me en het afstemmen met stakeholders. De stap naar de safety-managers-rol bij Vrumona was vervolgens logisch. Zo rolde ik eigenlijk vanzelf in de veiligheid, terwijl ik steeds deed wat me op dat moment het leukst leek.’

Wat heeft je studie je gebracht?

‘In mijn master specialiseerde ik me in het management van de publieke sector. Dat vond ik heel leuk en ik heb veel geleerd over het besturen van complexe beleidsprocessen. Dat is wat je als safety manager doet. Je hebt in je werk veel met interne klanten te maken en tegelijkertijd ook met de buitenwereld: gemeenten, provincies, omgevings- en rijksdiensten, de veiligheidsregio. Er komt van alles op je af. Een bedrijf wil geen onveiligheid creëren, maar ondernemen brengt altijd wel iets van risico’s met zich mee. De overheid wil het milieu en inwoners maximaal beschermen. Het speelveld daartussenin is enorm interessant. Het helpt mij in mijn werk dat ik veel kennis heb van bestuurskundige processen. Ik kan vaak makkelijk schakelen met ambtenaren, want ik spreek dezelfde taal.
De belangrijkste rol van een safety manager is niet kennis hebben, maar netwerken. Lijntjes met elkaar verbinden, de neuzen dezelfde kant op krijgen. Ik had gauw door dat je als safety manager, veiligheidskundige of securitymanager relatief snel aan tafel zit met de directie. Er zitten in dit soort rollen maar weinig stapjes tussen de werkvloer en de board. Je kunt daardoor vrij vlot invloed uitoefenen, zonder dat je door tweeduizend hoepels hoeft te springen. Als je ergens bijvoorbeeld als econoom aan de slag gaat, moet je eerst een ‘grote’ worden voordat je op dat niveau mee mag praten.’

Je wil graag impact hebben, verschil maken. Waar komt dat vandaan?

‘Geen idee! Het staat op mijn voorhoofd gestempeld ofzo. Ik zie mezelf helemaal niet als leider, maar zo word ik wel mijn hele leven al gezien. Dat vind ik best bijzonder. Zo was ik bijvoorbeeld mijn hele jeugd aanvoerder van het voetbalelftal en werd ik leidinggevende zonder er echt bij stil te staan. En ja, dat verschil maken: ik sla sterk aan op onrecht. En als je niet veilig werkt, doe je jezelf onrecht aan. Als je met tien vingers naar je werk gaat, moet je ook met tien vingers weer naar huis. Daar wil ik mensen bij helpen, soms tegen wil en dank.’

Welke capaciteiten heeft een veiligheidskundige nodig, denk jij?

‘Je moet goed kunnen relativeren. Anders kun je geen impact maken. Je kunt je doel wel stellen op nul ongevallen, maar als je zóveel restrisico’s in je RI&E hebt zitten dat je jaarlijks aankijkt tegen twintig LTI’s (een incident waarbij een werknemer door een werkgerelateerd letsel niet kan werken, red.), dan gaat het ‘m niet worden. Dus ik geloof in relativeren, goede plannen maken en vooruitdenken om te werken aan échte oplossingen. Dat is iets anders dan dat de kwartjes per ongeluk een keertje goed vallen. 
Je moet ook goed kunnen doorvragen. En ‘grijs’ kunnen denken, ik geloof niet zo in zwart-wit. Regels en wetgeving zijn vaak zwart-wit, maar een oplossing is dat nooit. Uitzonderingen in regelgeving zijn er ook niet omdat veiligheid zo makkelijk aan te vliegen is. Je zoekt altijd naar de beste oplossing, die begrijpelijk, passend en manageable is. Dat vind ik het allerleukste aan het werk. Het zoeken naar: hoe kan het wél? Ik voel me er prima comfortabel bij om voor een oplossing te gaan die ‘goed genoeg’ is. Naar iets wat we wél kunnen cheffen. Je redt het niet als je de lat zó hoog legt dat niemand er meer overheen kan. Medewerkers bevriezen dan vaak. Ik geloof in realistische doelen. Die mogen overigens echt wel uitdagend zijn. En ik geloof erin dat je durft te vragen en je niet verstopt achter de massa. Ik probeer altijd vragen te stellen – ook al ziet degene aan wie ik de vragen stel mij waarschijnlijk als de autoriteit. Ik wil ook onder de top van de ijsberg goed snappen wat mensen beweegt en wat hen drijft. Dat helpt de organisatie meer vooruit dan dat ik overal wat van vind.
Tot slot: goed kunnen netwerken en samenwerken; mensen verbinden aan elkaar. Dat zijn essentiële kenmerken van een veiligheidskundige. Daarmee krijg je dingen voor elkaar.’

Aan welke vaardigheid heb je zelf het meeste gehad?

‘Dat ik makkelijk level op alle niveaus. Ik ben jong van school gegaan en heb letterlijk op alle niveaus gewerkt. Ik rapporteer net zo makkelijk aan de CFO als dat ik een praatje houd met de schoonmaker over zijn papercut.’

Heb je tips voor vakgenoten?

‘Wees jezelf. Investeer in relaties en maak je vooral niet te druk. Daarnaast: het heeft geen nut om met vingers te wijzen. Het boeit niet wie ergens schuld aan heeft. Niemand komt naar zijn werk met het idee om gewond te raken. Wat wél boeit, is op zoek gaan naar het probleem en dat vervolgens oplossen.’

Waar ben je trots op?

‘Veiligheidscultuur houdt me heel erg bezig. Waarom doen mensen wat ze doen en hoe kunnen we dat beïnvloeden, terwijl we ook recht doen aan ieders eigen identiteit en kwaliteiten? In 2017 was ik voor Heineken in Italië, waar ik workshops volgde over behaviour based safety. Ik heb zelf zo’n BBS-systeem laten bouwen bij Vrumona, mensen getraind en het systeem uitgerold. Het aantal veiligheidsobservaties schoot daarmee van zo’n achthonderd naar een kleine vijfduizend per jaar. Twee jaar na implementatie hadden we het eerste ongevalsvrije jaar sinds het oprichten van de organisatie in 1945. Het gaf een enorme positieve zet aan de veiligheid van de organisatie. Daar ben ik supertrots op.’

Wat is eigenlijk jouw stokpaard?

‘Ik leer graag van anderen, en zelf deel ik mijn kennis ook graag. Hoe je netwerkt in je baan, relaties opbouwt en jezelf in de organisatie neerzet, dat zou mijn stokpaard kunnen zijn. Wat mij betreft positioneer je jezelf niet als de veiligheidskundige die ergens in een hoek zit mee te kijken, maar meng je jezelf diepgaand in het managementproces van je organisatie. En breng je op die manier veiligheid ter tafel waar het maar verschil kan maken.
Ik kan geen vierhonderd handjes vasthouden, maar ik kan wel invloed hebben dáár waar de grootste push naar alle medewerkers uitgewasemd wordt. Zo’n rol past mij en ik denk dat ik er ook goed in ben. Iedereen moet werken op z’n eigen manier. Ik denk dat je achter de feiten aanholt als je een andere aanpak kiest. Deze aanvliegroute heeft wel als gevolg dat je minder als specialist aan het werk bent. Die tijd heb je dan gewoon ook niet, je maakt gebruik van je “subject-matter-expert-netwerken”. Mensen hebben de kennis al. Jij moet erop vertrouwen dat ze met elkaar bouwen. Jij moet begeleiden, en af en toe wat beoordelen. Safety manager zijn gaat veel meer over managen dan over safety. Ik geloof niet in een safety-cultuur, ik geloof in een leiderschapscultuur. Iedereen in een organisatie is leider van zijn of haar eigen succes. Daar is safety onderdeel van.’

Hoe kijk jij vanuit je vak naar de wereld momenteel?

‘Ik vind de geopolitieke spanningen zorgelijk, net als de verschuiving naar de rechterkant van het politieke spectrum in alle westerse samenlevingen. Mijn zorg zit erin dat mensen het gesprek met elkaar verliezen. In de loop der jaren heb ik het polderen erg leren waarderen. “Polderen” wordt vaak als een vies woord gezien, maar ik vind het een prachtig woord; we zijn er het rijkste land van de wereld mee geworden. Goed overleggen, dat brengt ons verder. Ook in de organisatie, met de Arbeidsinspectie, de Omgevingsdienst en noem maar op. Ze zijn er niet om je te pesten. Blijf in gesprek en zoek een oplossing.’

Welk boek moeten we allemaal lezen?

‘Ik heb twee favorieten. Allereerst Animal Farm van George Orwell, omdat het toont hoe hebzucht kan leiden tot een vorm van fascisme. Het gaat in tegen alles waarvoor ik me elke dag inspan. Ten tweede wil ik The Hitchhiker’s Guide to the Gallaxy van harte aanbevelen. Ik houd van de absurditeit van het boek, maar er staan ook zoveel wijze levenslessen in. Je moet tussen de regels kunnen lezen, maar het brengt zoveel! Ik heb het ooit in een vakantie in één ruk uitgelezen. Het is een fantastisch inspirerend boek, ik ben eraan verslaafd. Wie uit mijn team vertrekt, krijgt van mij een exemplaar mee.’